همهی سختیهای زندگی مشترک (که یکی دو تا هم نیست) یک طرف، و این هم یک طرف که صبح بهش زنگ بزنی و بگویی: “چایی دم میکنی؟” و بگوید: “دم میکنم!”. از سر راه بیسکوییت “هایبای” که با چایی خیلی نول میدهد بخری، در گرمای بخاری بنشینید و آرام آرام چایی بخورید. بیهیچ حرفی. فقط نگاهی و گاهی لبخندی…همهی سختیهای زندگی مشترک (که یکی دو تا هم نیست) به همین میارزد…
زرافه گفت
یه کتابی بود قبلنا . اسمش بود : ” عشق هرگز کافی نیست”.
ولی بعضی وقتها واقعا کافی هست. بعضی وقتا هم نه.
پشه گفت
خدا رو شکر که میبینم تو این قدر خوشبختی. حس خوب از تو مانیتور می زنه بیرون. با قسمت های بای با چای هر چند موافق نیستم!
نخودی اینا دارن بر می گردن، نمی خواین بیاین؟ ما هنوزم منتظریما. قدمتون روی چشم ماستا!